فن معلمي هنري است ظريف و حساس  كه با  كمترين  لغزش و خطا خسارت جبران ناپذيري بر شخصيت فراگير وارد شده و قطعا هرگونه رفتار صحيح و سنجيده موجب آينده اي درخشان براي فرد مي شود. با اين مقدمه بايد دريافت كه يك معلم بايد به گونه اي رفتار كند كه اولا ارتباط عاطفي و معنوي محبت آميزش با دانش آموزان حفظ شود و ثانيا مديريت و كنترل كلاس را به نحو شايسته اي انجام دهد و از منظري ديگر معلم بايد در مقابل رفتارهاي نامطلوب فراگيران از جمله خستگي از درس و استقلال طلبي در برابر معلم و احيانا بي توجهي به مقررات كلاس تصميم درست و شايسته اي را اتخاذ كند.حال براي نيل به اين مقصود دانستن پاسخ مناسب به  سوالات زير را لازم به نظر مي رسد:

آيا حدود اختيارات معلم در كلاس و شيوه هاي تشويق و تنبيه وي تعريف شده است ؟

آيا بايد نظرات دانش آموزان درباره ( معلم خوب و مطلوب) مورد توجه قرار گيرد؟

 آيا به آراي علماي تعليم و تربيت و كارشناسان آموزش و پرورش دولتي اكتفا شود؟

 آيا از تجربيات دبيران موفق و محبوب استغاده شود؟   

آيا محبوبيت معلم نزد دانش آموزان و احيانا والدين آنها كافي است؟

آيا معلم ماهر وفاقد محبوبيت از جانب فرگيران و بالعكس وجود دارد؟

آيا به ديدگاه مديران مدارس كه غالبا خواهان كلاسي ساكت و آرام با معلمي باوقار و درصد قبولي بالا هستند،بايد توجه شود؟

آيا به ديدگاه اندك  دانش آموزاني كه پيوسته در فكر گريز از درس و تكليفند بايد لحاظ شود؟

آيا نظريه دانش آموز محوري قابل قبول است و آيا حد و مرزي براي آن مطرح شده است؟

آيا معلم مجوز رسيدگي به امور شخصي و استماع درد دل فراگيران را دارد؟

آيا مشكلات شخصي وخانوادگي دانش آموز به معلم ارتباط دارد؟

آيا معلم مي تواند در حل مشكلات  بسيارخصوصي و اخلاقي و حتي انحرافات فرگيران دخالت مثبت و منطقي داشته باشد؟

آيا معلم مي تواند جهت ارتباط عاطفي  به منزل دانش آموزانش دعوت شود و آنها را دعوت نمايد؟

آيا معلمي كه كلاسش ساكت و در صد قبوليش بالا معلم موفقي است؟

آيا پر تحركي و جنب و جوش فراوان دانش آموزان در كلاس بخوانيد شلوغي و سر وصدا امتيازي براي يك معلم است يا ضغف؟

آيا حرفهاي خودماني وشايد بي پرده دانش آموزان نزد معلم ضعف است يا قوت؟

آيا نظر دانش آموزان (بعد از فارغ التحصيلي) در باره معلمش حائز اهميت است؟

آيا جمع شدن دانش آموزان دور يك معلم خاص(در محيط مدرسه) نكته مثبتي براي اوست يا خير؟

آيا ابراز احساسات و محبت شديد  برخي دانش آموزان نسبت به معلم مورد دلخواهشان

امتيازي براي معلم است يا خير؟ 

آيا عكس العمل  محبت آميز به رفتار نا مطلوب برخي  دانش آموزان  از طرف معلم شيوه درستي است؟

آيا يك معلم رفتار توهين آميز  دانش آموز را بايد با شدت وحدت پاسخ دهد؟

آيا اختصاص وقت و امكانات مادي ومعنوي و شخصي معلم به دانش آموزان  خارج از وظيفه كار مثبتي است؟

آيا يك معلم مي تواند براي دانش آموزنش فداكاري كند؟(معلم اروميه اي)

آيا معلم فداكاري و ايثار را براي دانش آموزان  مي تواند تاسرحد اهداء جان برساند؟